Hoefbevangenheid

Komt het je bekend voor? …je heb een shetland pony, ongemerkt wordt de pony toch wat te dik en op een slechte dag is het raak. De pony gaat met name vóór voorzichtig lopen, ligt relatief veel en maakt een wat teruggetrokken indruk. Alle tekenen wijzen op hoefbevangenheid.

Leest u even het gehele artikel, want de laatste twee alinea’s bevatten info die ik u graag mee geef!

Hoe te handelen bij tekenen van hoefbevangenheid?

Hoefbevangenheid door insulineresistentie_kleinUiteraard is het verstandig om contact met de dierenarts op te nemen en met hem/haar te overleggen wat te doen, zeker wanneer de symptomen ernstig zijn.

In het geval van mijn pony waren de symptomen duidelijk maar niet ernstig.
Eerste actie was het rantsoen verminderen, waarbij vers gras gedurende een periode geheel is vermeden.

Daarna was de vraag hoe haar zo goed mogelijk te ondersteunen, naast een goed onderhoud van haar hoeven.

Toeval of niet, een vriendin vertelde mij in dezelfde periode een verhaal over haar paard, die niet happy was en vervette, maar waar geen duidelijke diagnose bij werd gesteld. Ze had het over de mogelijkheid van insulineresistentie, een stofwisselingsstoornis. Een voor mij (toen) onbekend begrip.
Eén van de symptomen van insulineresistentie is hoefbevangenheid, een andere is vetophoping bij de billen en rond de manenkam. Redenen genoeg om er eens in te duiken!

Hoefbevangenheid één van de symptomen van insulineresistentie

Het is al weer een aantal jaren geleden, maar toen hoorde je er weinig over, zowel bij de dierenarts als van de hoefsmid.
De mogelijkheid van insulineresistentie doet niets af aan de noodzaak het overgewicht terug te dringen, het rantsoen te beperken en de hoeven goed te verzorgen, maar voor het begeleiden in het verdere traject is het wel/niet hebben van insulineresistentie handig om te weten.

Een zeer uitgebreid artikel met alle relevante informatie over symptomen, achtergrond, behandeling e.d. is te vinden op de website van ‘Paard Natuurlijk – insulineresistentie‘, dus daar ga ik hier niet verder op in.

Maar ik wil wel graag mijn ervaring delen m.b.t. het vervolg.

Magnesium-chelaat kan helpen bij hoefbevangenheid door insulineresistentie

Na het e.e.a. te hebben gelezen heb ik een pot magnesium-chelaat gekocht onder het motto ‘nooit geschoten, altijd mis’. En, het had effect! Pony stond binnen enkele dagen weer veel beter op haar hoeven en de levenslust keerde terug.

Ik dien het toe in een spuit – schepje magnesium-chelaat, beetje water erbij en schudden – en geef het alsof het een wormenkuur betreft. Zo hoef ik niets extra te voeren en weet ik zeker dat ze het binnen heeft gekregen.

Hoewel het gewicht van pony nu goed is, blijft de gevoeligheid voor suikers in het voorjaarsgras wel bestaan. Dus voorzichtigheid in de periode van februari t/m juni is nog steeds geboden.

De houdbaarheid van het magnesium-chelaat is wel een punt om in de gaten te houden, want de werkzaamheid neemt echt af nadat de THT is verlopen.

En dan komt toch de dag dat het ècht mis gaat!

Het ging langzaam, iedere dag een klein beetje slechter. Magnesium hielp niet, in geen enkele vorm.
Er gingen weken overheen, iedere keer weer wat in het management aangepast.
Niet meer dat handje brokken, van het gras af en op het zand – hoewel het februari en winter was.

PPID / Cushing uitgesloten, pijnstilling van de dierenarts hielp wel, maar zonder pijnstilling ging het weer slechter. Oftewel opknappen deed het niet.

Uiteindelijk het laatste puntje op de i. Alleen nog najaarshooi en dat ook nog even laten weken om ervoor te zorgen dat pony zo weinig mogelijk suikers binnen zou krijgen.

En toch ging ze eerder achteruit dan vooruit. Mega frustrerend!

Natuurlijk alles op een rijtje gezet.
Hoe kan het nou dat ze hoefbevangen wordt, terwijl er eigenlijk geen verandering in management heeft plaats gevonden en het midden in de winter is?
Ze is niet echt te dik, ze vervet ook niet.
En hoe kan het dat ze jarenlang geen problemen heeft gehad – terwijl ze wel op het gras in het voorjaar stond – en dan nu toch weer, en dit keer ook echt ernstig?

Uiteindelijk het enige dat ik heb kunnen bedenken is een wormenkuur met moxidectine, gekregen van een andere dierenarts, als waar ik normaal gesproken naar toe ga.
Ik kan het niet hard maken, maar dit is het enige dat samenloopt met zo nu en dan de tekenen van hoefbevangenheid in de afgelopen jaren.

En de oplossing, uiteindelijk? Urogenicur.

Ik werd getriggerd door een energetisch therapeute, die vertelde dat zij in dit soort gevallen vaak op de nieren werkte.
Uiteindelijk scheen de Chinese denkwijze / de 5 elementenleer licht in het donker. Gedreven door een gevoel dat ik anders moest denken, en inmiddels de wanhoop nabij, heb ik op een avond de ko-cyclus erbij gepakt met de 5 elementen. Daar de organen bij geplaatst en de beïnvloeding bekeken, met daarbij de verachtingscyclus in mijn hoofd.
Ook dit kan ik “wetenschappelijk” niet bewijzen, maar via de lever & gal (overbelast door de moxidectine(?)) -> milt & alvleesklier kwam ik uit bij de nieren & blaas…en in chronische vorm draait het geheel om, remmen de nieren de milt & alvleesklier en die op hun beurt weer de lever & gal…daar had ik dus de nieren en de verklaring dat pony – ondanks alle aanpassingen – absoluut geen verbetering liet zien!
De nieren hebben we vervolgens ondersteund met het homeopathische middel “Urogenicur” van Simicur. En dat hielp!
Na een ruime week was de eerste kleine verbetering zichtbaar. Na een maand het tweede flesje en nu, inmiddels zo’n 10 weken verder vanaf de start met Urogenicur, loopt pony weer alsof er nooit iets gebeurd is. En heeft ze haar levensvreugde weer geheel terug. Bizar en zo blij tegelijk!

Ze is inmiddels een beetje bekapt door de hoefsmid, aan de witte lijn is wel degelijk te zien dat ze erg ziek is geweest en veel pijn heeft gehad. We hebben haar daarom niet te kort bekapt. Dat is een werkje voor over een paar maanden.

Ik realiseer me terdege dat de ene hoefbevangenheid de andere niet is en dat er geen “één weg naar herstel” is, maar ik hoop dat dit artikel toch helpt, als is het maar die ene pony.

En voor hier thuis geldt, oppassen met giftige stoffen, zeker bij zo’n oerras als de shetlander!

Geplaatst in Divers en getagd met , .